Frank Missant
Een leven in letters
Kalligrafie, samengesteld uit het Griekse ‘kallos’ en ‘grafein’, is de kunst van het schoon schrijven. Sinds de pen het moet stellen met concurrentie van het drukken en tegenwoordig ook van vluchtige, digitaal geduimde letters, kreeg het een geheel andere, prestigieuze waarde. Voor velen werd het wat verbannen naar de wereld van de wenskaart of de oorkonde. En in die hoek durft het ook wel eens te ontsporen, wanneer het schoonschrift zijn oorsprong vergeet en vervalt tot uitgeholde sier. Net dat soort verloedering joeg kalligraaf Frank Missant wel eens op de kast. Eigenlijk is zijn devies vrij eenvoudig; degelijkheid, zonder overbodige tooi. Hij had het niet voor gratuit gespeel met dansende letters. En waar hij ze toch deed dansen, was er blijvende aandacht voor de juistheid van eeuwenoude codes en de onderliggende harmonie van het geheel. Voor zijn bespiegelingen over zijn geliefde vak moet je op zoek in schaarse interviews, in de inleiding bij zijn lijfwerk het Zonnelied, op zijn eigen wordpress-site, of in licht badinerende schrijfsels, waarin hij ‘sierschrijvers’ op de korrel nam. Wie wil weten wat hem dreef om zijn leven aan de letter te wijden, moet dus sprokkelen.
Zou het kunnen dat veel van de man in de letters is gekropen? Op zoek naar de persoon Frank Missant is het evenzeer puzzelen. Klare eenvoud in de eerste aanblik, maar complex en veelzijdig bij nader inzicht. Schalks, charmant en goedlachs. Welgemanierd maar voor goede gekenden met meer dan een ferme plaagstoot. Te vinden voor de kroeg, de geneugten van la douce France en de betere mop die aan de ribben hangt. Maar daaronder school een ernstige, naarstig onderhouden intellectuele fond van literatuur, filosofie, geschiedenis en muziek. Rad van tong en pen, maatschappelijk kritisch, van jongs af aan flink sociaal geëngageerd, maar nooit vast te pinnen in een ideologische hoek. Nooit te lang onder een vlag zonder er motten in te zien. Een Einzelgänger voor sommigen, een waardevolle, want bijzonder authentieke vriend voor velen; zo bleek ook uit de voorbereiding van deze kleine bloemlezing van zijn talent. Kalli-bio-grafie dus: schoon schrijven én leven, zoals samengesteld uit kallos, grafein én bios.
Frank kreeg schoonheid mee met de zuigfles, niet in de vorm van veel theorie, maar door nuchtere handvaardigheid van ambachtslui in de stamboom. Vader vervaardigde meubels, moeder bewerkte leder, grootvader naaide kleren. In zijn tienerjaren scherpte het Tieltse college die basic gevoeligheid aan met esthetica, literatuur, film en theater. Vooral de brede, wereldse kijk van priesters als José Baekelandt tekende hem. Toen hij na de retorica rechten en moraal ging studeren, had hij op de trein al literatuur onder de arm van Claus, Jan Cremer, Jack Kerouac, Lucebert, Paul Snoek en ruilde hij volop platen uit een omvangrijke collectie, van kleinkunst over Beatles tot Leonard Cohen. Literatuur en muziek zouden zijn leven lang een ontuitputtelijke voedingsbodem zijn voor fragmentarische teksten. De universitaire studies werden uiteindelijk ingeruild voor regentaat Plastische kunsten. Nadien volgden ruim drie decennia van tekenles geven aan verschillende middelbare scholen. Maar parallel daarmee ontwikkelde hij een passie voor de letter, bijgeschaafd met binnen- en buitenlandse stages bij grootheden als Jef Boudens, Claude Mediavilla of Jean-Claude Lamborot. Frank Missant werkte als grafisch vormgever voor uitgeverijen en particulieren, ontwierp logo’s, boekcovers en gelegenheidswerk met kalligrafische inslag en kreeg talrijke opdrachten als lapidair kunstenaar. De liefde voor de letter gaf hij even graag door in cursussen en workshops.
‘Een leven in letters’ is opgevat als een bescheiden ode aan de diversiteit, authenticiteit en volgehouden ernst waarmee Frank Missant zijn vak uitoefende; een vak dat hem renommee verschafte in binnen- en buitenland. Opmerkelijk zijn realisaties als het Zonnelied van Franciscus, een verzorgd uitgegeven kleinood dat in vier talen ver de grenzen over ging, of het kappen van de opschriften voor de Franse koningsgraven in de basiliek Saint-Denis in Parijs. Naast talrijke trouvailles uit zijn huis en atelier, voorbereidende schetsen, probeersels en volwaardige kunstwerken, werden vele werken van zijn hand ons aangereikt door vrienden, klanten en streekgenoten. Interieurs, gevels, albums, opschriften in het straatbeeld: de kapitalen, minuskels en vrije interpretaties van Frank kenden een ruime verspreiding.
Frederik Van Laere
Praktisch
Een leven in letters opent op vrijdag 20 nov. en is open tot het publiek vanaf 21 nov.
De expo loopt van 21/11 tot 20/12, gratis toegankelijk, dagelijks van 14.00 – 17.00u D’Hulsterzaal (verdiep), CC Gildhof, St. Michielstraat 9, 8700 Tielt
